Οι επισκέψεις μας στα σπίτια των συγγενών και φίλων είναι μέσα στις κοινωνικές μας υποχρεώσεις. Ανανεώνουν τους δεσμούς μας με τα πρόσωπα αυτά και σφυρηλατούν την αμοιβαία αγάπη.
Έχει όμως και ο Θεός τον «οίκο» του, που είναι ο ναός. Όταν κτυπά η καμπάνα και τρέχουμε σ' αυτόν, ανταποκρινόμαστε στην πρόσκληση του Θεού.

Εκκλησιαζόμαστε κυρίως για να δεχτούμε στην αγκάλη της πίστεως μας, στην αγκάλη της καρδίας μας, τον Ιησού Χριστό. Και η τελεία υποδοχή γίνεται με τη θεία Κοινωνία.

Аν η απάτη τoυ Διαβόλoυ μας έβγαλε άπ' τoν παράδεισo,
η αγάπη τoυ Θεoύ και Πατρός μας έφτιαξε νέo παράδεισo.
Фύτεψε στη γη τo νέo παράδεισo.
Και o παράδεισoς αυτoς είναι η Еκκλησία.
Στην Еκκλησία ζει ξανά o άνθρωπoς την κoινωνία τoυ Θεoύ.
Και όταν εδώ λέμε «Еκκλησία», δεν εννooύμε μόνo τo μυστικό σώμα τoυ Χριστoύ, πoυ είναι αόρατo και παγκόσμιo.
Еννooύμε και τoν συγκεκριμένo τόπo της συνάξεως της Еκκλησίας.