1)Ὁμιλία: Λάθη κατά τήν ἐξομολόγήση καί ποιά ἡ σωστή προετοιμασία της (mp3)

Εξομολόγηση

Η ντροπή στήν Εξομολόγηση έρχεται από τον σατανά πού παρακολουθεί άγρυπνος τί θα κάνουμε...

" Ντρέπεσαι λοιπόν και κοκκινίζεις να ομολογήσεις τις αμαρτίες σου; Αλλά και αν ακόμα έπρεπε να τις ομολογείς μπροστά στους ανθρώπους και να εξευτελίζεσαι, ούτε καί τότε θά έπρεπε να ντρέπεσαι· 

διότι ντροπή και αισχύνη είναι το να αμαρτάνεις, και όχι το να ομολογείς τις αμαρτίες σου...
Γνωρίζω και εγώ ότι δεν ανέχεται η συνείδηση την ενθύμηση των αμαρτιών μας. Διότι αν θυμηθούμε μόνον τις αμαρτίες μας η ψυχή μας αναπηδά όπως ακριβώς αναπηδά κάποιο αδάμαστο και δύστροπο πουλάρι.

Όμως συγκράτησε, χαλιναγώγησε, χάιδευσε τη ψυχή με το χέρι, κάνε τη ήμερη, πείσε την, ότι αν δεν εξομολογηθεί τώρα στόν ιερέα, θα αναγκαστεί νά εξομολογηθεί εκεί όπου είναι περισσότερη η τιμωρία, όπου είναι μεγαλύτερος ο παραδειγματισμός.

Επιτίμιο είναι μια "συνταγή" που θα σου δώσει ο γιατρός της ψυχής (πνευματικός) για να σε βοηθήσει στη μετάνοια. Γιατί η μετάνοια δεν αποκτάται κατά παραγγελία, αλλά χρειάζεται κόπο και προσπάθεια και κάποια μυστικά που θα τα μάθεις από πνευματικά βιβλία και τον πνευματικό σου.

Μπορεί να σου πει να νηστέψεις τρείς μέρες ή να επισκεφτείς ένα Ιδρυμα ή να δώσεις ελεημοσύνη για την ψυχή σου κλπ. 

Πρέπει να έχω τον δικό μου πνευματικό;Όπως έχεις τον οικογενειακό γιατρό που ξέρει το ιστορικό σου από παιδί και σε συμβουλεύει για κάθε πρόβλημα υγείας, έτσι πρέπει να έχεις και τον πνευματικό που να σε ξέρει και να τον εμπιστεύεσαι ότι και αν συμβεί.

Στην αρχή ίσως χρειαστεί να γνωρίσεις 2-3, μέχρι να διαλέξεις εκείνον που αναπαύει την ψυχή σου και σε βοηθάει περισσότερο να πλησιάσεις το Θεό, αλλά μετά πρέπει να τον βλέπεις σαν πνευματικό πατέρα, αναντικατάτατο.

Απόσπασμα από :armenisths

Ο ΚΑΝΟΝΑΣ τι αντιπροσωπεύει;
ΚΑΝΟΝΑΣ είναι μια οδηγία που θα σου δώσει ο πνευματικός για να εφαρμόσεις και να βοηθηθείς στην πνευματική σου ζωή. Ας πούμε θα σου πει να λες κάθε μέρα τους Χαιρετισμούς στην Παναγία ή το "Πάτερ ημών" κλπ. ή να λες το "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με" τριάντα φορές την ημέρα.

 Απόσπασμα από: armenisths

Εμπιστοσύνη στον Ιερέα

Σεβ. Μητροπολίτου πρ. Πειραιώς κ. Καλλινίκου

«’Εν όλη ψυχή σου ευλαβού τον Κύριον και τους ιερείς αυτού θαύμαζε». (Σοφ. Σειρ. 7, 29) Εντάξει!
Το ξέρω και το δέχομαι ότι πρέπει να εξομολογηθώ στον ῾Ιερέα. ’Αλλά σε ποιόν ῾Ιερέα;
’Εγώ δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν. Γνωρίζω τον τάδε ῾Ιερέα, που δεν τον θεωρώ άξιο να του πώ τα μυστικά της καρδιάς μου. ῎Αν τα φανερώσει, τι γίνομαι τότε εγώ;…
Συνηθισμένη και αληθοφανής και η αντίρρηση αυτή. Βγαίνει από πολλά στόματα και μάλιστα πρόχειρα και αβασάνιστα.

Στην πρώτη παρότρυνση κάποιου ευσεβούς για την ανάγκη της ’Εξομολογήσεως, αμέσως προβάλλεται η δικαιολογία αυτή, που αφήνει κατ’ αρχήν να φανεί η διάθεση που δήθεν έχουμε για ’Εξομολόγηση, αλλά που δεν μας το επιτρέπει τάχα η ασυνειδησία κι η αναξιότητα των ῾Ιερέων.
Δεν αρνούμαι ότι υπάρχουν και ῾Ιερείς όχι άξιοι εμπιστοσύνης.

ΟΜΙΛΙΑ Θ΄
Περί εξομολογήσεως

Εξομολόγηση

1. Ἡ ἐξομολόγηση ἀποτελεῖ μυστήριο τῆς ᾽Εκκλησίας.
Ὅπως εἶναι τό βάπτισμα, τό χρίσμα, ἡ Θεία Εὐχαριστία, τό ἴδιο συμβαίνει καί ἐδῶ. Εἶναι σάν μιά βρύση πού ὅταν ἀνοίγει προσφέρει τήν χάρη τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν, μέ τήν ἔννοια ὅτι ὁδηγεῖ τόν πιστό στό σημεῖο ἐκεῖνο ὥστε νά δεχθεῖ τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ, πού αὐτό κυρίως εἶναι ῾῾εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον᾽᾽. Ὁ ἐξομολογούμενος ἄρα ἔρχεται σέ ἄμεση σχέση μέ τόν ἴδιο τόν Χριστό. Σ᾽ ᾽Εκεῖνον στήν πραγματικότητα ἐξομολογεῖται, γι᾽ αὐτό καί δέν ἔχει νόημα νά μήν εἶναι εἰλικρινής. Ἡ ἐξομολόγηση εἶναι βρύση, τήν κάνουλα ὅμως πού ἀνοίγει τή βρύση τήν ἔχει στά χέρια του ὁ ἐξομολογούμενος. ῎Ετσι στό μυστήριο αὐτό δέν παίζει ρόλο τόσο ὁ ἐξομολόγος ὅσο ὁ ἐξομολογούμενος.

Του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Ω Προαιώνιε Πάτερ των οικτιρμών, και Θεέ πάσης παρακλήσεως. Εγώ, ο ταλαίπωρος, θέλοντας να εξετάσω την συνείδησίν μου επάνω εις ταίς ανομίαις μου, φοβούμαι κατά πολλά και τρέμω επειδή και Σού είναι τόσον φανερήν η κατάστασις της ζωής μου, όπου κανένα έργο, και κανένας συλλογισμός μου δεν ημπορεί να είναι κρυπτός εις τους οφθαλμούς Σου. Όθεν Σού ζητώ με όλην την ταπείνωσιν διά τους οικτιρμούς Τού Μονογενούς Σου Υιού, να μου δώσεις την χάριν να γνωρίσω καλά, να μισήσω και να διορθώσω όλα μου τα αμαρτήματα.


Δος μοί, ω Πάτερ των φώτων, το Πανάγιόν Σου Πνεύμα, διά να μου φέρει εις την ενθύμησιν ταίς αμαρτίαις, όπου ελησμόνησα, και διά να παρακινήσει την καρδίαν μου εις συντριβήν, και μετάνοιαν επάνω εις αυταίς, διά να ταίς μισήσω, και να απέχω από κάθε αμαρτίαν εις το ερχόμενον.

Εξομολόγηση

Ἔτσι καὶ τὸ Μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως ὀνομάζεται ὀρθὰ καὶ δεύτερο βάπτισμα γιατί δίνει τὴ δυνατότητα στὸν Πιστὸ νὰ λευκάνει τὸ χιτώνα τῆς ψυχῆς ποὺ φόρεσε στὸ Βάπτισμα καὶ λέρωσε μὲ τὶς ἁμαρτίες ποὺ διέπραξε. Τὸ Μυστήριο αὐτὸ παρέδωσε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στοὺς ἁγίους Ἀποστόλους μετὰ τὴν Ἀνάστασή του: «Ἂν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἂν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ἰωάν. Κ΄ 23). Καὶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερο δῶρο ποὺ ἔκανε ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο. Ὁ Θεὸς δίνει τὴν δυνατότητα στὸ πλάσμα του νὰ μὴν δώσει λόγο ἐν ἡμέρα κρίσεως γιὰ τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἐξομολογήθηκε.


Βέβαια, ὁ πολὺς κόσμος περιφρονεῖ τὸ Μυστήριο αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Προβάλει κατὰ τὸν ψαλμωδὸ «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις» (ψάλμ. 140). Πολλοὶ λόγου χάρη προφασίζονται ὅτι ἐξομολογοῦνται μπροστὰ στὴν εἰκόνα.